Een potje boel

Goed dan, daar gaan we
Als ik straks een uurtje verder ben, valt ’t allemaal wel mee
Zul je zien

Gewoon mijn schouders eronder
Angst en beven verstoppen
Een lach op het gezicht

Rug recht en kop omhoog
Het bonkt
Het dreunt in mijn hoofd

Ga
Ga weg
Laat me met rust

Ze wil niet
Ze wil er niet zijn

Hoezo wil ze niet?
Waarom dan niet?
Hoe is het nou?

Wat een k*vragen
Ik weet ’t niet
Weet ik veel!

Leeg, moe en droef
Alert tot en met

Machteloos tot in het diepst
Wanhopig als nooit eerder

Mijn hoofd barst
Ik haal diep adem
Als ik uiteindelijk dan toch paracetamol neem,
jank ik een potje boel

Afbeelding van Alexandr Ivanov via Pixabay

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *